" Hindi mo mapapatigil ang pag-ikot ng mundo para sa isang tao. Sos! Ano ka superhero? :p
Nung nagreply sya.
April 4, 2011Tama. Nagreply nga. At isa pang tama binuksan ko nanaman ang ym id ko na un. Ngayon ko lang nabasa ang reply na na ” Oo naman.” Oo, buhay pa sya. Sa totoo lang akala ko iiyak ako (weh? drama much?) pero wala akong naramdaman na lungkot, yung parang okay na. Yung parang wala ng pain. Good sign un di ba? Matagal tagal na rin naman kasi. Hindi ko lang akalain na wala na sa akin lahat. Nagulat din ako sa sarili ko na hindi ako nalungkot bagkus natuwa pa nga ako na nagreply sya na may “hehe” sa dulo e. Pero parang hindi nga rin sya dahil may “po” yung sagot nya. Hindi ko matandaan na magalang na bata ito e. Pero natutuwa ako. Naiisip ko na kung magkakausap kami kung ano ang mapaguusapan namin. Kung magiging katulad pa din ba ng dati na puros kalokohan lang at minsan lang magseryoso. O magiging iba ba. Yung tipong parang hindi kami magkakilala. ang huling lathala nya sa blog nya ay may petsang september 20. Yun din ang petsa ng pag-uwi ko sa Pinas. Ay oo nga pala pauwi na ako. Ano kayang kwento ng buhay nya ngayon. Magiging makwento kaya ako pag nagkausap kami ulit? Hindi ako sigurado pero isa lang ang alam ko maaring madugtungan hindi ang “fairytale” na inakala ko nuon. Sa pananaw ko at nararamdaman ko madudugtungan ang naunsyaming pagkakaibigan. Pagkakaibigan na hindi ko napahalagahan ng masyado. Pagkakaibigan na binibigyan ata ni Lord ng isa pang pagkakataon. Dahil kahit saang angulo mo tiningnan kung paano kami nuon, swak talaga kami sa paguugali ng bawat isa. Kung baga sa malaysian coffee na paborito ko ngayon ay tamang tama ang timpla ako kasi ang “milk” component nun kung baga ako ang coffee mate dahil di hamak na maputi ako at syempre sya ang kape dahil well maitim sya.
*takbooooooo*
