Home » Archives » December 2010
" Hindi mo mapapatigil ang pag-ikot ng mundo para sa isang tao. Sos! Ano ka superhero? :p


Sya, ako at si Bob Ong.

December 24, 2010

Thank you Mhaddie dahil sa’yo nakadama nanaman ako ng kalungkutan choz! hehe! Dahil sa post mo sa facebook na nabasa mo na ang PINAKABAGONG libro ng talentadong si Bob Ong na may titulong

“Ang mga kaibigan ni Mama Susan” 


  

(pinangalingan ng larawan)

Sympre nalungkot ako bigla. Walang kinalaman sa sasapit na pasko. 

Akalain mo na dumaloy nanaman ang alaala ng gago na yun. 

Dahil paborito nya si Bob Ong, napilitan akong magustuhan din ang tema ng pagsusulat nya, sapilitan ba haha.

Naalala ko pa na sa anim na libro na sabay sabay kong binili dalawa lang ang nagustuhan ko.

“Alamat ng Gubat” na sa sobrang babaw ko mag-isip at sobrang excited sa mga makukulay na larawan

hindi ko naintindihan ang libro. Kabulukan pala ng sistema ng gobyerno ata, ako naman hanggang sa huli ung lunas pa rin 

para sa may sakit na ama ng bida ang konsentrasyon ko hahaha sorry nomon!

Ung pangalawa hindi ko matandaan ang title. Nagustuhan ko sya dahil buhay na buhay ang istorya. Parang lumalabas ang karakter sa bawat letra. Bawat pagmumura at pagsigaw ay animo’ naririnig ko ng malinaw at matuwid sa magkabila kong tainga.

Ang ika-pitong libro “Kapitan Sino” o well, hindi masusukat ang pagmamahal mo sa isang tao kung mag effort ka iscan ang bawat pahina para lang mabasa nya, wala atang pambili ng libro ang mokong hehe o sadyang matipid ako at hindi ko ipinadala sa kanya. Ini-scan nga ng bruha ang bawat pahina at sa nakakalokong pangyayari nagreklamo pa ang pinagbigyan dahil nga naman hindi sunod-sunod ang mga filenames. Hahahaha hindi ko kasalanan un. Hanggang ngayon hindi ko aaminin na kasalanan ko yun.

Natatawa ako weyt thurr. hahaha! Hindi tuloy kami nagkatuluyan tsk tsk.

Ayun nga, yung bagong libro ni Bob Ong. Ayaw ko basahin. Dahil una, nawala na ang kras ko kay Bob Ong at saka wala na ang mascot sa buhay ko kaya ayaw ko na rin basahin ang mga likha nya. Pero nacurious din naman ako. Hinanap kay mr.yahoo ang mga book reviews ng mga adik na blogista at poof dang daming spoiler man! at ang masaklap na resulta NATAKOT ako ng sobra. hahaha. Hindi ko na itinuloy ang pagbabasa ng reviews ng libro.

Akala ko magiging malungkot ang mood ng entry na to. Hindi pala haha! 

Naalala ko ung gago na un na sobrang namimiss ko na pero natatawa ako sa sarili ko dahil naalala ko nanaman ang kakaunting nabasa ko at kasalukuyang natatakot ako ngayon. Pero good news! Ang Amazon Kindle 2 ebook reader ay mukhang mapapasakamay ko na nagyong pasko sympre regalo ng mga Ate’s. O sige, dito na lang muna. kei?

 

Ay nga pla.

 

Happy Christmas Everyone! 

Unang pasko na wala sa Pilipinas.

Unang pasko na mag-isa.

Unang pasko na iiyak sa lungkot.

Unang pasko na isusumpa kung bakit pa may snow.

 

Ang hirap madulas ah. :D

Posted by yeinechan at 9:25 am | permalink | comments[3]