Home » Archives » November 2010
" Hindi mo mapapatigil ang pag-ikot ng mundo para sa isang tao. Sos! Ano ka superhero? :p


Birthday ko kaya! :)

November 29, 2010

Birthday ko! hehe! I turned 24 today! nasa trabaho ako. Walang celebration na nangyari pero ok lang. Hindi ako malungkot na malungkot. Tapos na ang birthday ko sa Pilipinas pero dito may 35 minutes pa ako. Ang daming bumati sa Facebook, ung iba, alam talaga nila, ung iba naman ipinaalala ng facebook haha. I am happy! :) Wala man akong hinipan na kandilai. Walang umawit ng happy birthday ok lang. Sa halos isang daan na tao na bumati sa akin magmula pa kahapon hindi ako napagod sa pasasalamat sa kanila ng isa isa. Kahit pagod ako at may trabaho pa bukas ayos lang. Kung baga sulit. I praise the Lord for another year. I just give Him all the glory and honor.

 

 

Happy birthday yeine! 24 ka na! *LOL*

 

Posted by yeinechan at 7:24 am | permalink | comments[4]

Hindi na alam.

November 23, 2010
Katulad ng taytol ng lathala na ito, hindi ko na nga talaga alam kung anong gusto kong gawin sa buhay ko. Ilang buwan na lang at matatapos na ang walang kwentang kursong kinuha ko na sa hinaba haba ng klase ay wala ata akong natutunan kung di ang mairita sa mga kaklase kong kung hindi ubod ng aarte ay ubod naman ng yayabang. Mabibilang ng daliri mo at daliri ko sa kamay at paa kung ilang beses akong pumasok sa eskwela. Wala nga raw ako “focus” sabi ng Tito ko. Kulang na lang sabihin nya na sana hindi na ako nag-aral ulit. Wala naman akong problema, sa anim na subject na meron ako, wala naman akong ibinagsak. Ewan ko na lang sa tatlo pang natitira.
Hindi ko na alam talaga kung ano ang gusto kong gawin. Madalas naiisip kong umuwi.
Kung bakit ba naman kasi nauso pa ang salitang home-sick. Madalas gusto kong huwag ng tapusin ang kurso ko ngayon, mag-withdraw pero wag sayang ang matrikula na nagastos ng nanay ko.
Sa trabaho naman, madalas okay ako. Wala naman kase akong pakialam sa mga tsismis na maririnig mo sa kapwa Pilipino mo. Minsan lang talaga wala kang magawa kasi bago ka. Hindi man ako umaayon sa agos, hindi rin naman ako sumasalungat sa alon. Kung minsan masarap kasama sa trabaho ang kapwa mo Pinoy, pero may mga pagkakataon na hindi din maganda. Kaya naiisip ko ring lumipat ng trabaho.
May mga gabing gulong gulo ako sa pag-iisip, wala ka na nga inspirasyon, nagkakagulo pa ang neurons mo sa utak. Bukod pala dito, iniisip ko din na lumipat ng Glasgow para kasama ko ang Ate. Maraming advantages yun. Una, hindi ako magugutom. Hindi ko sinasabing nagugutom ako pero ang pagkatamad ko ngayon sa pagluluto ay sobra na. Lumalaki ang gastos ko sa pagkain ko na instant. Pangalawa, mawiwili ako sa pamangkin ko. Pangatlo, mababawasan ang homesickness ko at pang-apat, libre ako sa upa sa bahay. Isa lang naman ang disadvantage, mawawalan ako ng trabaho. Literal balik nanaman ako sa pagiging PAL. 
Eto pa pala ang isa. Yang nakakairitang masteral na yan. Ginugulo ako masyado nyan. Gusto ko na ayaw ko na gusto ko. Napakagulo ko lang. 
Oo ang gulo gulo.
HINDI KO NA TALAGA ALAM.
Posted by yeinechan at 6:30 am | permalink | comments[1]

Still.

November 16, 2010
I honestly wanted to be OKAY again.
 
Every night I pray for the day that I can, with all honestly say to myself that I am OKAY.
 
Still the day hasn’t come yet.
 
I am still hurting.
I am, STILL, not moving an inch forward.
I am still longing.
I am still hoping.
 
 
I AM STILL.
 
Posted by yeinechan at 7:14 am | permalink | comments[1]

mahalaga ka lang.

November 7, 2010

Tinatanong ko kanina ang sarili habang nakasakay ako sa bus papuntang istasyon ng tren kung okay na ba ako? Alam mo na siguro kung aling aspekto ko un hehe. Habang nakasaksak sa tenga ko ang ipod at nag-eemote si Kyla sa kantang NASAAN KA NAhindi ko mapigilan na pumunta nanaman sa sariling kong mundo na kahit na kailan asahan mo walang magandang maidudulot, bakit kamo? dalawa lang naman ang kahihinatnan nuon, malalagpasan ko ang dapat na stop ko o LALAGPAS TALAGA AKO. Malamang lumagpas ako ng 4 na istasyon na kulang kulang 15 minutos ang nawala sa gintong oras ko. Akalain mo ba namang may linyang

“Hindi natiis, ika’y umibig sa iba” 

ouch. sakit lang. 

iilan na ba ang mga lathala ko na pinili kong maging pribado. May mga pagkakataon lang talaga na hindi ko na kayang maging malakas. Minsan ang panghihina wala pa sa tiyempo. Kung wala ako sa biyahe malamang nasa trabaho. Yung tipong bigla mong maalala tapos malulungkot ka tapos totox-sikin ka pa ng deputy manager mo. 

Hindi ko maalala kung anong pelikula o ilang pelikula na ang napanuod ko na may dialogue na magka-iba kapag mahal ka at kapag mahalaga ka LANG. Ganun ung tumatakbo sa isip ko.

Mahalaga lang ako kaya pasensya ako. 

Iniisip ko ano nga bang pinagkaiba kapag mahalaga ka at mahal ka. Siguro kapag mahal ka syempre mahalaga ka. It goes together hindi ba? You can never say na mahal mo ung isang tao kung hindi naman sya mahalaga sayo. Pero sa tingin ko, at sa tingin ko lang ewan ko sa inyo, na kapag mahalaga ka hanggang mahalaga ka lang, kung baga importante ka. Pero hindi ba importanteng malaman mo na importante ka? at least importante ka. O sige ang gulo lang ng huling statement ko sorry pls? 

Hindi mo mailelebel ang sarili mo sa taong mahal nya kase mahalaga ka lang. Hanggang dun na lang un. 

Alam mo, hanggang ngayon nasasaktan pa rin ako sa mga dahilang hindi ko maipaliwanag. Sya lang naman kase talaga. Hanggang ngayon. 

 

Ang hindi ko pagiging kuntento.

Oo, hindi ako naging nakuntento sa kung anong meron. Hindi ko kasi kaya. Yung isipin palang na mas gusto nya kausapin ang isang tao kaysa sa akin masakit na eh, yun pang malaman mo na sila na, mas masakit yun. 

Mahalaga ako sabi nya. Maraming mahalaga sa akin. Lahat halos ng taong nakapaligid sa akin mahalaga. Isa lang ako sa mga taong nakapaligid sa kanya kaya siguro mahalaga ako. 

Hindi ako naawa sa sarili ko. Nalulungkot lang talaga ako, hinahanap sya ng sistema ko. Nasanay akong nandyan lang sya,tapos biglang nawala o mas tamang sabihin ko na pinili kong mawala. Wala akong pagpipilian naging tapat lang sya at nasaktan lang ako. Parang buong buhay mo sigarilyo ang kasama mo tapos napilitan kang tumigil kase kapag hindi ikakamatay mo. Parang ganun. Parang ganun talaga. 

 

Ikaw, mahal ka ba?o mahalaga ka lang din?

 

Posted by yeinechan at 6:59 am | permalink | Add comment

God of my days! :)

November 3, 2010

Just want to  share with you this song that woke me up this morning. Sorry for the many glitches. My voice, my basic recording software, my little laptop and my funny singing hehe but WELLAH! this is for my personal saviour! Enjoy don’t sleep :)  

 

God of my days

by Gateway Worship

 

 

Posted by yeinechan at 6:00 pm | permalink | Add comment