"love meant that you care for another person's happiness more than your own, no matter how painful the choices you face might be"

-John Tyree
(Dear John by Nicholas Sparks)

Home

Humahappy Burpdey! :)

July 29, 2010
Birthday nya ngayon!
sabay sabay: SINO???
Birthday ngayon ng isang kumag na love na love ko. Hindi ko nanaman nakakausap ang baliw na yun. Bakit kaya nagtatago e ang layo nya naman para ilibre ako. tsk. Remember nyo ung entry na ito waaaaa :( sorry hahaha nakalimutan ko lang naman ang espesyal na araw ng buhay nya. Anyhooo, itong tao na to, sobrang hindi sya naniniwalang magkakaboyfriend ako ulit, napakalayo daw mangyari, asa naman daw ako masyado, ipinagtataka ko lang bakit ako hindi na magkakaboyfriend ulit bigla kong naisip ang isang dahilan
sabay sabay: ANOOO???
hahaha! kase nga pala sya ang love kooooo! *anuuuu ba yan!* joke lang love ko un kase sya ung isa sa mga taong kasama ko nung time na gulong gulo ako talaga na hindi naman nakatulong bagkus lalo pang nagpagulo.
Ito sya para sa akin (pipilitin ko lang ito ha nyahaha)
 
1. He’s my bestfriend. (kung hahanapan mo ako ng bestfriend na guy sya na un, i can be me pag sya ang kasama ko.)
2. He can make me smile and laugh at the same time. ( lagi nyang sinasabi iba daw ang pagngiti at pagtawa, err tawa ngiti tawa ngiti parang pareho naman)
3. He’s the most arrogant yet amazing man I’ve ever known. ( mayabang yan kala mo gwapo. nilagyan ko lang ng amazing para pambawi *chuckles*)
4. No. 3 is TRUE *smiles* He is just amazing for me.
5. He’s like a pillow na hindi na bago haha. pillow kase wala lang, hindi na bago kase totoo naman lumang tao na sa buhay ko yan e pero hindi na mawawala sa buhay ko yan sa gusto at sa gusto nya haha SORRY you’re stucked with me.
6. He’s my day noon, ngayon he’s beginning to be a part of may day na lang tsk sad sad ewan ko sa kanya.
7. He’s like a braided hair, na pag tinanggal mo ang pagkakabraid magulo hehe oo napakagulo.
8. He’s my hero in disguise. ahem anong superhero?
9. He’s my beautiful nightmare.
10. He is my angel on earth. 
 
HAPPY HAPPY BIRTHDAY JC! 
MAGPAKABAIT KA NA. NAPAPAGOD NA AKONG GAWIN KANG MABAIT. hehehe!
 
jc: snob mo ako kanina.
me: ha? nagmamadali kasi ako.
jc: kahit na dapat pag aalis ka magpaalam ka naman hindi yung bigla kang mawawala.
me: boyfriend???
jc: pwede.pwede *LMAO*
me: bwahahaha.
 
12:41am JULY 29, 2010
AGE: ANCIENT.LOL.
Posted by yeinechan at 7:14 am | permalink | Add comment

Nakalimutan ko na yata :p

July 22, 2010
Nakalimutan ko na atang may blog pala ako hehe. Anyway, mag-uupdate ako sa buhay ko sa London at kasama na ang konting bisita ko sa
Glasgow, Cardiff Wales, Birmingham, and my super ancient city tour in Edinburgh! :)
 
Picture and Pictures and Food and Friends and Family and Food again :) ) 
Posted by yeinechan at 8:52 pm | permalink | comments[4]

Psst. Bawal na yan!

April 19, 2010
Kung sasabihin ko na masaya na ako ulit kalokohan naman yun pero MASAYA ako na isipin na tapos na ang oras na binigay ko sa sarili ko. Hindi na ako pwedeng malungkot. Hindi pa naman ako sanay ng nalulungkot. *sabay sabay* WEH?. Minsan gusto kong lumakad mag-isa sa kalsada ng London, magmuni muni, magisip, hindi ako magdadala ng Oyster Card para wala akong way para sumakay ng bus kapag napagod na ako. Minsan gusto ko rin lumabas at umalis na naka-sinelas lang, baka sakali kayanin ko ang lamig, aawayin ko ang hangin at sasabihin ko sa kanya na kaya kong maglakad kahit mangitim pa ang mga kuko ko sa paa pero syempre hindi ko kaya, gusto ko lang gawin yun. Hindi ko mamaintain ng maayos ang blog ko na’to, kung baga, mamamaalam muna ako sa pagkukuwento. Matatapos muna ang mga istorya ko sa mga “itutuloy…” moments. Hindi ko tutuluyang isara ang munting paraiso ko dito, bagkus ipapahinga ko lang ang utak ko sa dami ng term papers kong aayusin. Wag kang echosera im not going to heal my broken heart, walang ganun na drama, gusto ko lang pag nagsulat ako ulit hindi na mararamdaman ang lungkot ko. Babalik na ako sa pagkukwento ng mga nangyayari sa buhay ko dito sa ibang parte ng mundo. Iiwasan ko na rin magbasa ng lathala nya. Nakakalungkot isipin na sinubukan kong ayusin, pero hindi na daw nya ako kayang kausapin. Hindi ko alam kung saan ko ililipat ang mga pahina ko dito. Pwede ba yun?Copy paste? hehe. Binago ko ang ayos ng page ko. Ngumingiti ang baso. Nung binabago ko yan, yan agad ang unang lumabas na larawan, parang sinabihan ako na ngumiti naman ako dahil sa kabila ng lahat masaya pa rin ang buhay. Gusto ko ngayon lahat bago. Sa loob ng mga panahon na halos sya lang ang nakakausap ko at gusto kong kausapin, titigil na rin ako. Ayaw ko na. Simpleng bagay lang yun sa akin, siguro nga hindi nya ako lubos na kilala, hindi ko sya masisisi pero sya ang hindi patas. Ito ang huling beses na babanggitin ko sya sa mga pahina ng blog na to. Hindi matatawaran ang saya ko pag kasama ko ung gago na yun. Hindi ko man palagi sinasabi sa kanya pero hanga ako sa kasipagan nya, ang haba ng pasensya nya sa pamilya, ang mabuting puso nya para sa pamilya at sa babaeng mahal nya. Hindi sya ang isang lalaking papangarapin mo pero sya naman yung papatawanin ka palagi. Hindi ko alam kung mahal ko lang sya kaya ganun ang epekto nya o talagang baliw sya. Isa syang gunggong, isang taong nakawebcam at nagchachat kahit nasa trabaho. Kahit hanggang ngayon nagtataka pa rin ako kung bakit parang kulay ube na ang daliri nya kahit wala pa ang eleksyon. Mamimiss ko sya ng sobra pero susubukan kong hindi na. Ang haba naman nito hehehe. Teka matagal ako makakabalik, kaya pansamantalang isasara ko muna ang munting kong kubo. Bubuksan ko ito kapag meron na akong masarap na pagkain na ihahain ulit.
 
 
huuuuuuuuuuuuuuuuyyyyyyyyyy!!!nasan ang hug ko?
Posted by yeinechan at 6:07 am | permalink | comments[7]

saddest thing you said.

April 15, 2010

 

August 05, 2009

 

Ito ung time na alam ko i fell for that person. ito ung time na alam ko mahihirapan na ako. Una kasi hindi ko pwedeng sabhin. hindi pwede. pero what can i do. need ko ng kausap. alam ko na hindi ka nmn sasagot sa mga sasabhin ko e. ganito kasi un. he makes me happy kahit na he makes me sad paminsan minsan and kahit n ayaw ko n sya ung reason nun ayos lang. mag kausap nga kami ngayon e. masaya ako. blame me. pero hindi ko nmn un mapipigilan db. can i just be happy? ngayon na lang naman ulit promise pag hindi na pwede he’s free to leave kahit na i wanted him to stay, so bad.

 

 

 An excerpt from an entry in my restricted portfolio.

 

I kept it there for an obvious reason, I don’t want him to know. Things happened so fast and I wasn’t ready too. I am not mad at him. I was never mad at him. I never blog about what had happened because really I thought it just need time. Pain will subside, tear will stop falling, moments of sadness will end but I was wrong. Now, it came from him. He will do what he promised he won’t do. I remembered my Uncle asked me “How may vows have you kept?” and I asked myself ” How many promises I made?”. HOW ABOUT YOU?

 

“PAG HINDI NA PWEDE, HE’S FREE TO LEAVE KAHIT NA I WANTED HIM TO STAY” 

I still do, I still want him to stay, I don’t want to be so over-dramatic about what happened but I need some time to finally grasp that REALITY REALLY HURTS and when you are hurt you need some healing.

 

“No man ever cried for me” - The pain excruciated more when I started to cry. I trying my hardest not to show to my friend whom I share the room with. I tried to cover my face. I kept telling myself that I should’nt be crying like this but the more i pursued myself to stop the more I weeped. I wanted him to understand how I felt. I wanted to say “oi ang sakit nun ah”. Coming from him, it made the pain more painful than it literally is. Every thing that had happened in my past cruel relationships started to pour in front of my face. EVERY LITTLE DETAIL. It was beyond my power to stop them. The ghost of my past started to ridicule me, they started to hurt me again. I was a wounded animal. 

 

“You are indeed committed” - Yes, from the beginning. That is why I decided to keep everything. 

 

To the one I am going to miss,

 

How many letters I’ve written for you? You possibly don’t know. I’ve read your blog and I just realized that there are men who cried for me JESUS and my DAD. *smile* yes, the thought of it made me smile. I am sorry, I never wanted our friendship to end this way, I am sorry that now, you knew what i feel for you sometimes what i am scared of is exactly the same thing that makes me brave. I am sorry for taking that “incident” as a big deal. I am sorry for being too sensitive but I RESPECT YOUR DECISION. Parting ways is never going to be easy. I know but I was left with no option but to do it now. Its just sad that you gave up on me, wrong, YOU JUST GAVE ME UP. I miss you, and everyday I will :(

 

 

Posted by yeinechan at 11:24 pm | permalink | comments[2]

ang peyborit kong kabute.

April 5, 2010

Pinili ko ang pamagat na yan dahil sa isang pangyayari na naganap kanina lamang. Hindi po ito isang kakesohan bagkus isa itong nakakatuwang “moment” ika nga pero pwede na rin isama ang kaunting kakesohan *SUPER NGITI*. 

 

Me: Namimiss ko bigla si “peyborit kabute”

Bujoy: Bakit busy-busyhan?

Me: Oo eh, 2am na ata kasi dun.

Bujoy: ah late na pala.

Me: Namimiss ko un ah bakit?!why o why?!

Bujoy: hahaha!

 

Makalipas ang ilang segundo:

 

peyborit kabute: kakauwi ko lang galing sa airport (blah blah blah)

 

Me: TAMEME.

 

marami akong sinabi, nagpalitan kami ng ilang mensahe. Nakakatawa ang pagkakataon, kung minsan gugulatin ka, kaya madalas hindi ka nakaemote, kakainis. haha.

 

PEYBORIT KABUTE ko sya. Kahit minsan lang sya sumusulpot madalas madalian pa pero sya pa rin ang peyborit ko. Sya pa rin ang pinakacute na krass ko. Sya pa rin ang peyborit kong asarin. Sya pa rin ang hindi ko pagsasawaang tingnan *ayun naman!*

 Minsan kahit pigilan ko maging makeso hindi ko mapigilan, parang kung paano ko kailangan uminom ng tubig kahit ayaw ko. Hindi man naniwala ung peyborit kabute ko na iniisip ko sya bago nya ako bigyan ng mensahe kay manong yahoo bahala sya pero

“HE JUST MADE MY DAY BIGTIME ♥” (yay pumupuso pa ee!)

 

Posted by yeinechan at 7:17 am | permalink | comments[3]
Page: 1 2 3 ... 30